31-10-08

rustige (duur)loopkes

Woensdagmiddag kwam mijn broer onze Mattéo halen om naar de crossers te gaan kijken in Olmen. Dit was het moment om mijn loopschoenen aan te trekken voor een ontspanne loopke. Om mijn gewrichten en spieren een beetje te sparen loop ik mijn rustige en korte duurlopen overwegend op de Finse Piste. Ik loop van bij mij thuis tot aan de piste en begin dan aan mijn toerkes om daaarna terug naar huis te lopen. Ik had zo 10km gelopen tegen 10,5km/h en met een hartslag van 139BPM.

Op donderdagavond had ik om 20h afgesproken met Johnny Engelen aan de Finse piste. Johnny kwam tegen 20h met de auto naar daar en ik ben tot daar gelopen. We hebben er een echt tetterloopke van gemaakt, we hebben elk onze belevingen van Eindhoven vertelt en al een beetje vooruit gekeken naar een volgende marathon.  Na exact 1h besloot de Johnny om te stoppen en heb ik nog efkes alleen voort gelopen omdat ik op vrijdag geen tijd zou hebben. Na mijn 2 extra rondjes ben ik dan naar huis gejogd. Ik had juist 16km op mijne teller staan tegen 9,7km/h en met een hartslag van 138BPM. Zo samenlopen met een gelijkgestemde loopziel was echt een verademing voor mij, want ik train bijna altijd alleen. Het tempo was wel een beetje te laag, maar dat was het minste van mijn zorgen, wat telt was het ontspannen en plezante gevoel tijdens het lopen en de tijd was voorbij gevlogen. Vandaag en morgen moest ik van 6 tot 18h werken en lopen zat er daarna niet meer in. Maar ik hoop dat ik zondag een lange duurloop kan gaan doen. We zullen wel zien. 

22:20 Gepost door Benny in sport | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-10-08

Een weekje zonder lopen!

Door de operatie van onze Mattéo vorige woensdag heb ik geen tijd gehad om nog te gaan lopen, ik wilde zoveel mogelijk voor hem zorgen en bij hem zijn. Maar al bij al is de operatie meegevallen en heeft hij er buiten de eerste dag en nacht niet teveel last/pijn van gehad. Zaterdag ben ik gaan voetballen, maar dat is niet te vergelijken met lopen en eigenlijk ook helemaal niet bevorderlijk voor een loper. Ik wilde zondag gaan lopen, maar door da matchke zat da er niet in. Alles deed weeral pijn, mijn benen, mijn rug, mijn nek, ... Vandaag na 3 dagen gedwongen rust had ik terug het gevoel dat het wel zou lukken. En dus ben ik rond 11h vertrokken voor een toerke gewoon op het gevoel, zonder een planning. Voor de eerste keer mijn lange loopbroek boven gehaald, maar eigenlijk was het niet nodig door het prachtige zonneke. Ik had zin in een fartlek en daarom trok ik richting Keiheuvel(crosparcour) en De Most(bossen) waar alles voorhanden is om eens pittig te trainen met het oog op de halve marathon van Kasterlee(16 Nov) en de Keiheuvel Bosloop (30 Nov).

Ik ben van thuis naar de Keiheuvel gelopen wat 3,8km is, tegen 10,6km/h en met een gemiddelde hartslag van 141BPM. Dan heb ik 1,6km afgelegd op het crosparcour tegen 10,5km/h en met een gemiddelde hartslag van 157BPM. Daarna ben ik de bossen ingedoken van De Most en heb ik enkele MTB parcours gevolgd over een afstand van 5,7km tegen 10,9km/h en met een hartslag van 150BPM tot ik aan het einde van de bossen kwam. Dan ben ik terug in de bossen gelopen richting huis, maar nu via andere paadjes. Deze etappe was 7,4km lang en heb ik tegen 11,2km/h afgelegd met een hartslag van 152BPM. Toen kwam ik aan de andere kant terug het bos  uit en had ik er genoeg van en ben ik richting huis gelopen. Dit laatste stukje was 1,5km, tegen 11,2km/h en met een hartslag van 153BPM. En toen waren de beentjes leeg en ben ik rustig naar huis gestapt. Ik was niet voorzien op een training van 20km en had dus geen drinken mee, eigen schuld, ...

Kort samengevat geeft dit 3,8km WU -> 14,7km Fartlek en 1,5km KD

22:43 Gepost door Benny in sport | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-10-08

Drukke tijden ondanks rustperiode

De bedoeling was om na mijn marathon een week rustig aan te doen, maar dat was buiten mijn klein deugnietje gerekend. Dinsdag namiddag rond 14h belde de school me, met de vraag om zo snel mogelijk te komen, want onze Mattéo was gevallen en hij stopte niet meer met wenen. Een kwartiertje later was ik op school en dan ben ik direct naar spoed gereden in Mol. Na een uur wachten was het onze beurt (spoed zeggen ze dan), na 30sec onderzoek van de dokter werden we doorverwezen voor foto's. Dit wist ikzelf natuurlijk ook, maarja ze moeten allemaal hunne kost verdienen zeker. Bij de foto's viel de wachttijd  mee, maar daar moest onze Mattéo zijn arm in alle mogelijke posities houden met veel pijn en geween als gevolg. Nu terug naar de wachtzaal van spoed en een half uur later mochten we dan bij de spoedarts. Het verdict "een complexe breuk van de bovenarm", na nog eens 30min werd er dan een orthopedist bijgehaald die een draagzak aandeed en toen kreeg onze Mattéo eindelijk een pijnstiller. Daarna terug naar de foto's om te zien dat alles goed zat. Weeral terug naar spoed en daar hebben ze dan een infuus geplaatst om extra pijnstillers te geven. Daarna mochten we naar een kamer op de pediatrie. De mama is de eerste nacht blijven slapen. De volgende dag werd er dan gesproken van een operatie of een gips. De 2de nacht ben ik blijven slapen en dat viel redelijk mee, alleen spijtig dat ze 's nachts regelmatig eens op controle komen, waardoor we telkens wakker werden. Donderdag morgen was de dokter er al vroeg bij, rond 9h kwam hij langs en na enig aandringen ging hij toch akkoord om een gips te plaatsen. De draagzak was nl. te groot en bleef dus niet op zijn plaats zitten, waardoor ik deze telkens terug op zijn plaats moest trekken, met redelijk veel pijn voor onze Mattéo als gevolg. Nu kwam alles in een stroomversnelling terecht, we mochten direct naar foto's, naar de gipskamer zijn arm laten ingipsen en daarna terug naar de foto's ter controle. We hebben nog rustig ons middageten genuttigd en daarna mochten we dan uiteindelijk naar huis. Ondertussen gaat het al redelijk goed, de pijn is weg en onze Mattéo probeert zijn plan te trekken met 1 bruikbare hand. Gisteren hebben we nogmaals controle foto's moeten laten nemen en voorlopig moet het gips tot 10 november aanblijven. Dan zullen we wel zien of alles voldoende genezen is en/of kiné nodig is. En alsof dit nog niet genoeg was, gaat morgen de geplande operatie van zijn afstaande oren door. Ik hoop dat hij hier niet teveel en te lang last van ondervind. En dan ga ik het nu nog eens over het lopen hebben.

Op zondagavond ben ik terug begonnen met een rustige jogging van 6km op de finse piste. Ik heb 35min39sec gelopen met een gemiddelde hartslag van 132BPM.

Op maandag was het prachtig loopweer en rond 12h30 ben ik vertrokken voor een duurloopke van 14km. Hiervoor had ik 1h19min15sec nodig. Mijn gemiddelde hartslag was redelijk hoog (onverklaarbaar), nl. 145BPM. Het enige minpuntje is de pijn in mijn rechterenkel die de kop opsteekt.

Vandaag heb ik buienradar geraadpleegd om te zien waar en wanneer de buien zouden vallen en vooral waar niet natuurlijk! Vanaf de middag zou het droog moeten zijn en om 12h30 ben ik dan ook vertrokken. Het weer was best aangenaam, enkel een briesje gooide een beetje roet in het eten, maar ge kunt niet alles hebben. Ik ben nu een schema aan het volgen om de 10km in 39min te lopen. Ik weet dat dit nog niet realistisch is maar we zullen wel zien waar het schip strand. Er had de keuze uit een schema van 44min of 39min en aangezien ik de 10km al op 41min gelopen heb leek het me logisch om het snelste schema te gaan volgen. Maar vandaag had ik al een beetje spijt van die beslissing, want ik moest vandaag 11km lopen met daarin 4x1000mtr tegen 3min51sec met telkens een joggingpauze van maar 400mtr. Ik ben thuis rustig vertrokken richting kanaal, op de kanaaldijk stond een windje pal op kop, gezellig is anders en zeker bij versnellingen. Na 3km WU ben ik begonnen aan mijn eerste versnelling die ik gelopen heb op 3min48sec (=tegen 15,8km/h), amai da was afzien. Daarna mijn welverdiende joggingpauze van 400mtr. Toen begon ik aan mijn 2de versnelling, maar door een rekenfoutje heb ik maar 900mtr gelopen op 3min32sec. Toen had ik door dat ik dit niet nog 2 keer kon presteren en heb ik maar beslist om mijn 2 resterende versnellingen te doen met meer joggingpauze en om ook meer km's te lopen dan de vooropgestelde 11km (ter compensatie). Ik heb dus 1,7km joggingpauze (10,2km/h) genomen om dan te starten aan mijn 3de versnelling van, nu wel, 1000mtr. Ik had hier 3min54sec voor nodig wat tegen een snelheid van 15,3km/h is. Daarna terug 1,5km joggingpauze tegen 10,4km/h. En dan eindelijk mijn laatste versnelling op 3min49sec wat tegen 15/6km/h is. Daarna heb ik nog 4,5km gelopen tegen 10,6km/h tot ik terug thuis was. Wat ben ik blij dat dit achter de rug is. Bij de versnellingen bedroeg mijn gemiddelde hartslag tussen de 164-167BPM, met zelfs pieken tot 178BPM. Morgen moeten we al om 8h in het ziekenhuis zijn, dus zal het morgen noodgedwongen een rustdag worden.

 

 

20:54 Gepost door Benny in sport | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-10-08

Doel bereikt!!!

Mijn doeltijd was 3h30min en ik heb in Eindhoven 3h25min17sec gelopen!!!!!! Een dikke proficiat aan mezelf. Al heeft het me wel enorm veel moeite gekost!

We hadden afgesproken dat Johnny Engelen mij rond 8h30 zou oppikken, maar om 8h15 stond hij al aan mijn deur, hij had er dus deudelijk zin in. Toen zijn we Tom en Chris Schoofs gaan oppikken bij Tom in Wezel. Tom was niet te houden, om 7h20 was hij al 3 a 4 km gaan lopen en daarna had hij al meer op de wc  doorgebracht dan iets anders, maar voor Tom is dat heel normaal. We zijn dan naar Eindhoven gereden, maar onderweg moesten we toch nog eens stoppen voor den Tom, die nu al voor de 5de keer moest gaan .... alé ge weet wel hé. Gelukkig was hij op alles voorzien en had hij wc papier bij. In Eindhoven op de parking van de universiteit was het nog redelijk rustig en er was dan ook nog veel plaats om te parkeren. Toen begon de stress bij iedereen te werken en moesten we allemaal gaan plassen. Daarna heb ik nog een pannekoek van Johnny naar binnen gewerkt en hebben we de bus genomen naar het beursgebouw, waar we onze startnummers, chip en t-shirt moesten afhalen. Toen we onze nr's en chip vastgemaakt hadden zijn we nog eens allemaal gaan plassen en daarna zijn we richting start getrokken. We hadden nog alle tijd, maar we moesten nog 2 rugzakken gaan wegbrengen en de eerste 3 helpers die we aanspraken konden ons niet in de goede richting sturen. Uiteindelijk vonden we dan toch de ondergrondse parking aan de aankomst en konden we onze rugzakken daar afgeven. Ondertussen was het 10h30 en zijn nog eens allemaal voor een laatste keer gaan plassen om daarna richting start te trekken. Toen we daar rond 10h40 aankwamen was het al druk en moesen we redelijk wringen om iets naar voor te schuiven. Ze hadden de startzone wel erg smal gemaakt vond ik. Tom ging iets verder staan dan ons, maar dat is heel normaal als je een tijd van 3h ambieert. We hadden mekaar natuurlijk eerst alle succes toegewenst, want dat zouden we wel kunnen gebruiken. Dan zat er niks anders op dan te wachten op de heren van het pacing team en rond 10h55 zag ik de haas met de blauwe ballon van 3h30 aankomen en ben ik hem gevolgd. Toen ben ik ook Chris en Johnny uit het oog verloren die elk een ander doel voor ogen hadden. Johnny wilde zijn tijd van Antwerpen verbeteren (=3h58min20sec) en Chris wilde met de groep van 3h45 meelopen. Dan nog 2minuten voor de start en we konden allemaal een heel stuk doorschuiven en eventjes later kwam het verlossende startschot en konden we eindelijk vertrekken. Ik had me voorgenomen om ten alle tijden, indien mogelijk, bij de groep van 3h30 te blijven om me zeker niet te vergallopperen. Maar dat was buiten de (te snele)haas gerekend. Die vertrok als een pijl uit een boog alsof zijn leven er vanaf hing. Ik heb nochthans in enkele boeken gelezen dat je bij de start zeker goed moet opletten om je niet te laten verleiden door de massa om te snel te starten. Maarja wie ben ik, ik loop nogmaar mijn 2de marathon en de hazen zijn ervaren ultralopers, dus effe volgen dacht ik. Na 1km zaten we al 20sec voor op schema (schema was 4min57sec/km) en na 3km zaten we zelfs al 1min voor op schema, maar alles ging goed met mij, dus ik dacht al aan een schitterende eindtijd en ik vond dit aanvankelijk niet erg. Maar enkele andere meer ervaren lopers konden hier niet mee lachen en zaten dan ook constant aan de haas zijn oren te zagen. Die verzekerde ons dat hij altijd op deze manier haast en telkens zijn groep onder hun doeltijd laat lopen, iets wat ik sterk betwijfel, want er waren er al enkelen die het moelijk hadden met dit tempo. Ik wilde nog wat bijleren van de haas en besloot om zo kort mogelijk in zijn buurt te blijven, maar zo dachten er blijkbaar veel, want het was met momenten wringen om je plaats te handhaven. Daarna liepen we iets trager, 4min45sec-4min55sec/km, maar nog steeds iets sneller dan ons schema. Dus bouwden we onze voorsprong rustig uit en toen rond km 7 kwam de aap uit de mouw. Een groep van een 30-40 man stak ons voorbij en dat bleek de groep van 3h15min te zijn, dit was naturlijk een hilarisch moment, want dit kon natuurlijk niet. Wij zaten nu ongeveer 1min30 voor op schema, maar die groep van 3h15min zat minstens 1min achter op hun schema. Waarschijnlijk is de haas van 3h15min achter de haas van 3h30min gaan staan, want ik heb nergens gezien dat we ze gepasseerd zijn. Onbegrijpelijk voor een organisatie die 25jaar bezig is. Ook snap ik niet dat er geen startvakken voorzien zijn met de doeltijden aangeduid, zoals in Antwerpen en ik neem aan op nog andere plaatsen, zodat de hazen gewoon in hun vak moeten gaan staan. Dan staan ineens alle lopers met hetzelfde tempo samen.  Daarna durfde het tempo al eens schommelen en dan begonnen ze telkens weer te zeuren tegen de haas, die er zich niets van aantrok, maar door dit onaangenaam gezelschap (enkelen verzuren de sfeer) en het constante gewring zag ik het niet meer zitten en besloot ik om vlak voor de groep te gaan lopen zo rond km 15. We hadden dan al 2min30sec voorsprong op  ons schema. Maar dit liep ook niet echt goed, telkens omkijken of ik niet uitliep op de groep. En plots na een bevoorrading had ik 50mtr voorsprong op de groep en besloot ik om niet meer achteruit te kijken, maar vooruit. Tot zover mijn planning en goede voornemens om niks zot te doen. Maar alles verliep vlot en nu moest ik niet meer letten op zigzaggende lopers in de groep of zeurepieten. Ik bouwde mijn voorsprong heel gelijdelijk uit en al snel kwam ik terug in het centrum aan, waar mijn eerste supporters stonden (Wim,Eddy,Johan,Wendy,Christel,Ilse,Esther,Melissa en de kindjes), Wim riep nog "trek die handrem maar af" , maar ik wist wel beter, ik ben nog niet eens halfweg. Maar toch gaven die aanmoedegingen me een extra stimulans. En nog iets verder rond km 20 stond dan mijn zoontje Mattéo (4jaar) te lachen, samen mijn de mama, mijn vader en mijn stiefmoeder. Toen ik langs hem liep gaf ik hem een aai over zijn hoodje en ik hoorde hem trots zeggen "dat is mijn papa". Deze simpele woorden waren alles wat ik nodig had om zeker te weten dat ik deze marathon zou uitlopen. Alleen al om hem niet teleur te stellen. Dan zag ik het bord staan nog 500mtr en werd mijn aandacht weer op mijn tussentijd gevestigd. Ik passeerde de aankomststreep op een tijd van 1h41min12sec en ik had nu dus al een voorsprong van 4min48sec op mijn schema. Dit gaf me geruststellend gevoel, maar tegelijkertijd wist ik ook dat het nog moeilijk zou worden. Daarna bleef ik tot km 25 mijn tempo vasthouden en  later zelfs nog iets verhogen. Maar mooie liedjes blijven niet duren en ik maakte een grote fout. Ik begon vanaf 30km af te tellen en dan duren de km's heeeeeeeeeeel lang. Mentaal kreeg ik hierdoor de ene mokerslag na de andere. Gelukkig kon ik mijn tempo nog redelijk handhaven en liep ik nu op schema, ik liep niet uit, maar ik verloor ook geen tijd en dat stelde me enigzins gerust. Maar rond km 37 begon ik een slecht gevoel te krijgen in mijn kuiten, mijn spieren waren aan het verzuren en noodgedwongen moest ik mijn tempo nogmaals laten zakken. Ik was blijkbaar niet de enige, want rond mij vielen ze als vliegen, de ene kreeg krampen in zijn kuiten, de andere in zijn bovenbenen en vele moesten dan ook wandelen of stoppen om te stretchen er was er zelfs ene die het presteerde om helemaal weg te draaien, gelukkig stonden er enkele allerte toeschouwers klaar om hem op te vangen. Het is mischien erg om te zeggen, maar uit hun ellende en pijn putte ik ook een beetje kracht om te blijven gaan. Gelukkig bleven de krampen uit, al was het enkele keren kort bij, en kwam ik terug in het drukker bevolkte centrum. De massa en het idee dat mijn zoontje iets verder stond gaf me de moed, kracht en doorzettingsvermogen om mijn tempo terug een beetje op te trekken. En daar stonden ze dan eerst mijn vrienden Wim, Johan en Eddy en nog iets verder mijn zoontje. Ik zag het bord staan nog 500mtr, maar wat kunnen die nog lang duren. Op dit laatste rechte stuk stonden de Tom, Esther, Ilse, Christel en Melissa nog te roepen, maar vraag me niet wat, dat was voor mij van geen belang meer. Het enige wat nu telde was de aankomst halen, een eindsprint of versnelling zat er niet meer in, ook al koste dit me nog enkele plaatsen. Voor mij telde mijn tijd en niet mijn plaats en daar stond hij dan 3h25min17sec. Op 50mtr schoot me nog iets te binnen dat ik gelezen had in het "Groot handboek Lopen" van Herbert Steffny, nl lachen voor de foto's die genomen worden bij de aankomst. Of ik gelachen heb weet ik al niet meer, maar ik weet nog wel dat ik mijn 2 handen in de lucht stak precies alsof ik de winnaar was! Ergens klopt dit natuurlijk wel want ik heb mijn PR scherper gesteld met bijna 16min18sec en ik ben nog maar een jaar en 1 maand aan het lopen. Maar vooral mijn mentale weerbaarheid vind ik een overwinning. Nu heb je het gevoel alsof je alles aankan! In de aankomstzone heb ik rustig mijn dik verdiende AA opgedronken en daarna heeft de Wim mijn chip weggebracht. Ik ben samen met Wim, Eddy en Johan gaan kijken en supporteren voor de bekende gezichten die nog moesten komen. Als eerste zag ik Mario Dekkers en Katrien Rogiers van de webloglopers die een mooie tijd neerzetten van 3h44min48sec. Enkele minuten later was het Chris zijn beurt met een mooie 3h48min02sec en nog enkele minuten later passeerde Johnny en hij klokte af met 3h52min50sec, wat ook een nieuw PR is. ALLEMAAL EEN DIKKE PROFICIAT.

EN VOORAL TOM SCHOOFS WIL IK IN DE BLOEMETJES ZETTEN VOOR ZIJN BIJZONDER KNAPPE 2H59MIN12SECLachen

Toen iedereen bekomen was van zijn inspanning zijn we onze rugzakken gaan halen en hebben we ons een beetje verfrist en omgekleed. Daarna hebben we nog een half uurtje genoten van het prachtige weer en zijn we naar de auto gegaan om naar Balen te rijden. In Balen zijn we dan met heel de bende in het Arcade center gaan eten (voor mij ne goeie steak met peperroomsaus en frietjes natuurlijkTong uitsteken). En daarna heeft Eddy me thuis afgezet en was het al 19h. Een goed heet badje kan deugd doen en daar heb ik dan ook van genoten. Zo rond 20h ben ik naar de Weezer nog een paar spavela's en waterkes gaan drinken, maar om 21h30 was ik al terug thuis. Ik was moe, hoe zou dat komenKnipogen. En toch was het pas iets voor middernacht dat ik de slaap kon vatten, maar ik kon uitslapen en dat heb ik dan ook gedaan om 8h30 was ik weer paraat en wat me opviel was dat mijn kuiten eigenlijk niet veel pijn deden, maar mijn bovenbenen des te meer. Ik heb dan ook meteen een afspraak gemaakt bij een sportmasseur/loper Jo Peeters, die trouwens ook meegelopen heeft in Eindhoven (2h48min44sec). Woensdag morgen de beentjes laten masseren en hopelijk kan ik dan enkele dagen later terug rustig gaan joggen. De rest van de week zal ik me maar beperken tot wandelen en fietsen. En nu op zoek naar een nieuw doel of uitdaging!

Details

Startnummer 1928
NaamBenny Van Genechten
Woonplaats / VerenigingBalen
AfstandHele marathon
CategorieMrecr
Totaal plaats510 / 1493
Categorie plaats192 / 811
Snelheid12,333 km/uur
Bruto tijd3:25:55
Netto tijd3:25:17
Netto tussentijden
5 kilometer23:38
10 kilometer47:51
15 kilometer1:12:01
Halve marathon1:41:12
25 kilometer1:59:57
30 kilometer2:23:46
35 kilometer2:48:20
40 kilometer3:14:29



08:59 Gepost door Benny in sport | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-10-08

Korte intervallekes ->Eindhoven komt in zicht

Er stonden vandaag enkele korte intervallen op mijn schema, de laatste voor mijn 2de marathon van zondag. Ik moest 3 X 1000mtr  lopen tegen M-tempo(4min57sec) met telkens een pauze van 3min. Ik vertrok rustig voor mijn warming-up tot aan de finse piste. Daar aangekomen ben ik direct gestart met mijn intervallen met 3min pauze. Elke interval heb ik iets te snel gelopen, telkens op 4min45sec. Daarna heb ik nog 1 rustig rondje gelopen op de piste waarna ik naar huis liep, met een kleine omweg omdat de spooroverweg juist voor mijn neus dicht ging en ik niet wilde stoppen. Zo kwam ik uit op 8,4km op 49min18sec. Dit was tegen een gemiddelde snelheid van 10,2km/h en met een gemiddelde hartslag van 141BPM. Vandaag is mijn afhaalbewijs voor mijn startnummer van zondag eindelijk aangekomen, ik was al een beetje ongerustVerstomd. Waarschijnlijk ga ik, samen met enkele loopvrienden, op zaterdagnamiddag mijn startnummer al afhalen, dan hebben we voor zondag al 1 zorg minder. Verder wens ik iedereen een goede wedstrijd toe, aan het weer gaat het niet liggen als de voorspellingen uitkomenKnipogen.

VEEL SUCCES EN PROBEER EEN BEETJE TE GENIETEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

18:38 Gepost door Benny in sport | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

06-10-08

Mijn laatste lange duurloop

Zaterdag ben ik gaan voetballen en ook deze keer zijn we weer verloren. Maarja er zijn ergere dingen in het leven zullen we maar denken. Echt goed is voetballen niet als je serieus wil lopen, maar ik kan mijn vrienden toch niet in de steek laten en ik doe het ook nog te graag. Ik merk wel dat ik in de duels niet durf doorgaan, iets waar ik vroeger totaal geen problemen mee had. Nu heb ik schrik om geblesseerd te geraken en daarom ga ik volgende zaterdag, de dag voor de marathon, zeker niet voetballen! Zondag heb ik een rustdag ingelast omdat het geen weer was om buiten te komen. En vandaag heb ik dus mijn laatste lange duurloop gedaan van 25km. Het weer was vandaag ook niet echt super, maar toch een pak beter dan gisteren. Vandaag heb ik maar 2 lichte buien op mijne kop gehad en dat was best aangenaam. Ik heb 25Km gelopen op 2h24min10sec, dit is tegen een gemiddelde snelheid van 10,4km/h en met een gemiddelde hartslag van 134BPM. Het enige dat ik nog te melden heb is dat lopen langs het kanaal ook niet veilig meer is. Eerst kwam ik aan het kanaal een speciaal transport tegen van de firma Willems staalconstructies. Ze waren een constructie op een ponton aan het hijsen met een grote mobiele kraan en je mocht door "op eigen risico". Ik moest wel passeren want er was geen andere mogelijkheid. Even later kwam ik 2 zotten tegen die het blijkbaar plezant vinden om de kanaaldijk te gebruiken als een snelle binnendoorweg(of rustige racebaan). Ik zag ze al van ver afkomen en ik dacht dat ze wel vaart zouden minderen, maar nee hoor, ik deed nog teken van kalmer aan, maar ze scheurden me zeker tegen 60-70 voorbij. En je weet ook dat de dijk niet erg breed is, maarja er is niks gebeurt.

20:49 Gepost door Benny in sport | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-10-08

Zware intervallen

Er stonden voor mij zware intervallen op het programma, hier heb ik nogal een redelijke hekel aan. Ik moest dus 3x5000mtr doen tegen Marathon-tempo (=24:45min) met telkens een (wandel)pauze van 12min er tussen. Ik ben rustig vertrokken voor een warming-up van 2,2km (=de afstand tot aan het kanaal) tegen 10km/h, daarna ben ik richting Olmen gelopen voor mijn eerste interval van 5km die ik liep op juist 24min, wat 45sec te snel was. Dan 12min wandelen, ook langs kanaal. Da's aangenamer dan het snel lopen, maar ik kreeg al snel koud en ik had een beetje schrik om hierbij ziek te worden. Daarna terug 5km lopen en weer tegen 24min, dus terug 45sec te snel en nu was ik al via Kwaadmechelen aan de Olmense zoo aangekomen. Terug 12min wandelen, maar nu brak de zon even door en had ik geen kou meer. De laatste 5km heb ik nog een beetje sneller gelopen, nu op 23min45sec, een minuut te snel, zodat ik er sneller vanaf was. Daarna nog eens 12min wandelen en terug 2,3km Cooling down tegen 11km/h tot thuis. Wat ben ik blij dat deze training weer achter de rug is. Op training heb ik altijd problemen om uit de comfort zone te treden, ik loop daarom regelmatig een jogging om mijn tempo lopen te vervangen. Op een jogging heb  ik nl de tegenovergestelde ingesteldheid, alles geven zonder te overdrijven hé. Het is ook niet de bedoeling dat ik als een half lijk over de streep kom. In totaal heb ik vandaag 23km gelopen tegen een gemiddelde hartslag van 137BPM en een gemiddelde snelheid van 10,3km/h en hiervoor heb ik 2h13min58sec nodig gehad. Mijn warming up en cooling down heb ik gelopen met een hartslag tussen 130 en 140BPM. Tijdens het wandelen zakte mijn hartslag naar 105BPM en bij de intervallen bedroeg mijn hartslag tussen 150 en 160BPM.

20:06 Gepost door Benny in sport | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |