14-10-08

Doel bereikt!!!

Mijn doeltijd was 3h30min en ik heb in Eindhoven 3h25min17sec gelopen!!!!!! Een dikke proficiat aan mezelf. Al heeft het me wel enorm veel moeite gekost!

We hadden afgesproken dat Johnny Engelen mij rond 8h30 zou oppikken, maar om 8h15 stond hij al aan mijn deur, hij had er dus deudelijk zin in. Toen zijn we Tom en Chris Schoofs gaan oppikken bij Tom in Wezel. Tom was niet te houden, om 7h20 was hij al 3 a 4 km gaan lopen en daarna had hij al meer op de wc  doorgebracht dan iets anders, maar voor Tom is dat heel normaal. We zijn dan naar Eindhoven gereden, maar onderweg moesten we toch nog eens stoppen voor den Tom, die nu al voor de 5de keer moest gaan .... alé ge weet wel hé. Gelukkig was hij op alles voorzien en had hij wc papier bij. In Eindhoven op de parking van de universiteit was het nog redelijk rustig en er was dan ook nog veel plaats om te parkeren. Toen begon de stress bij iedereen te werken en moesten we allemaal gaan plassen. Daarna heb ik nog een pannekoek van Johnny naar binnen gewerkt en hebben we de bus genomen naar het beursgebouw, waar we onze startnummers, chip en t-shirt moesten afhalen. Toen we onze nr's en chip vastgemaakt hadden zijn we nog eens allemaal gaan plassen en daarna zijn we richting start getrokken. We hadden nog alle tijd, maar we moesten nog 2 rugzakken gaan wegbrengen en de eerste 3 helpers die we aanspraken konden ons niet in de goede richting sturen. Uiteindelijk vonden we dan toch de ondergrondse parking aan de aankomst en konden we onze rugzakken daar afgeven. Ondertussen was het 10h30 en zijn nog eens allemaal voor een laatste keer gaan plassen om daarna richting start te trekken. Toen we daar rond 10h40 aankwamen was het al druk en moesen we redelijk wringen om iets naar voor te schuiven. Ze hadden de startzone wel erg smal gemaakt vond ik. Tom ging iets verder staan dan ons, maar dat is heel normaal als je een tijd van 3h ambieert. We hadden mekaar natuurlijk eerst alle succes toegewenst, want dat zouden we wel kunnen gebruiken. Dan zat er niks anders op dan te wachten op de heren van het pacing team en rond 10h55 zag ik de haas met de blauwe ballon van 3h30 aankomen en ben ik hem gevolgd. Toen ben ik ook Chris en Johnny uit het oog verloren die elk een ander doel voor ogen hadden. Johnny wilde zijn tijd van Antwerpen verbeteren (=3h58min20sec) en Chris wilde met de groep van 3h45 meelopen. Dan nog 2minuten voor de start en we konden allemaal een heel stuk doorschuiven en eventjes later kwam het verlossende startschot en konden we eindelijk vertrekken. Ik had me voorgenomen om ten alle tijden, indien mogelijk, bij de groep van 3h30 te blijven om me zeker niet te vergallopperen. Maar dat was buiten de (te snele)haas gerekend. Die vertrok als een pijl uit een boog alsof zijn leven er vanaf hing. Ik heb nochthans in enkele boeken gelezen dat je bij de start zeker goed moet opletten om je niet te laten verleiden door de massa om te snel te starten. Maarja wie ben ik, ik loop nogmaar mijn 2de marathon en de hazen zijn ervaren ultralopers, dus effe volgen dacht ik. Na 1km zaten we al 20sec voor op schema (schema was 4min57sec/km) en na 3km zaten we zelfs al 1min voor op schema, maar alles ging goed met mij, dus ik dacht al aan een schitterende eindtijd en ik vond dit aanvankelijk niet erg. Maar enkele andere meer ervaren lopers konden hier niet mee lachen en zaten dan ook constant aan de haas zijn oren te zagen. Die verzekerde ons dat hij altijd op deze manier haast en telkens zijn groep onder hun doeltijd laat lopen, iets wat ik sterk betwijfel, want er waren er al enkelen die het moelijk hadden met dit tempo. Ik wilde nog wat bijleren van de haas en besloot om zo kort mogelijk in zijn buurt te blijven, maar zo dachten er blijkbaar veel, want het was met momenten wringen om je plaats te handhaven. Daarna liepen we iets trager, 4min45sec-4min55sec/km, maar nog steeds iets sneller dan ons schema. Dus bouwden we onze voorsprong rustig uit en toen rond km 7 kwam de aap uit de mouw. Een groep van een 30-40 man stak ons voorbij en dat bleek de groep van 3h15min te zijn, dit was naturlijk een hilarisch moment, want dit kon natuurlijk niet. Wij zaten nu ongeveer 1min30 voor op schema, maar die groep van 3h15min zat minstens 1min achter op hun schema. Waarschijnlijk is de haas van 3h15min achter de haas van 3h30min gaan staan, want ik heb nergens gezien dat we ze gepasseerd zijn. Onbegrijpelijk voor een organisatie die 25jaar bezig is. Ook snap ik niet dat er geen startvakken voorzien zijn met de doeltijden aangeduid, zoals in Antwerpen en ik neem aan op nog andere plaatsen, zodat de hazen gewoon in hun vak moeten gaan staan. Dan staan ineens alle lopers met hetzelfde tempo samen.  Daarna durfde het tempo al eens schommelen en dan begonnen ze telkens weer te zeuren tegen de haas, die er zich niets van aantrok, maar door dit onaangenaam gezelschap (enkelen verzuren de sfeer) en het constante gewring zag ik het niet meer zitten en besloot ik om vlak voor de groep te gaan lopen zo rond km 15. We hadden dan al 2min30sec voorsprong op  ons schema. Maar dit liep ook niet echt goed, telkens omkijken of ik niet uitliep op de groep. En plots na een bevoorrading had ik 50mtr voorsprong op de groep en besloot ik om niet meer achteruit te kijken, maar vooruit. Tot zover mijn planning en goede voornemens om niks zot te doen. Maar alles verliep vlot en nu moest ik niet meer letten op zigzaggende lopers in de groep of zeurepieten. Ik bouwde mijn voorsprong heel gelijdelijk uit en al snel kwam ik terug in het centrum aan, waar mijn eerste supporters stonden (Wim,Eddy,Johan,Wendy,Christel,Ilse,Esther,Melissa en de kindjes), Wim riep nog "trek die handrem maar af" , maar ik wist wel beter, ik ben nog niet eens halfweg. Maar toch gaven die aanmoedegingen me een extra stimulans. En nog iets verder rond km 20 stond dan mijn zoontje Mattéo (4jaar) te lachen, samen mijn de mama, mijn vader en mijn stiefmoeder. Toen ik langs hem liep gaf ik hem een aai over zijn hoodje en ik hoorde hem trots zeggen "dat is mijn papa". Deze simpele woorden waren alles wat ik nodig had om zeker te weten dat ik deze marathon zou uitlopen. Alleen al om hem niet teleur te stellen. Dan zag ik het bord staan nog 500mtr en werd mijn aandacht weer op mijn tussentijd gevestigd. Ik passeerde de aankomststreep op een tijd van 1h41min12sec en ik had nu dus al een voorsprong van 4min48sec op mijn schema. Dit gaf me geruststellend gevoel, maar tegelijkertijd wist ik ook dat het nog moeilijk zou worden. Daarna bleef ik tot km 25 mijn tempo vasthouden en  later zelfs nog iets verhogen. Maar mooie liedjes blijven niet duren en ik maakte een grote fout. Ik begon vanaf 30km af te tellen en dan duren de km's heeeeeeeeeeel lang. Mentaal kreeg ik hierdoor de ene mokerslag na de andere. Gelukkig kon ik mijn tempo nog redelijk handhaven en liep ik nu op schema, ik liep niet uit, maar ik verloor ook geen tijd en dat stelde me enigzins gerust. Maar rond km 37 begon ik een slecht gevoel te krijgen in mijn kuiten, mijn spieren waren aan het verzuren en noodgedwongen moest ik mijn tempo nogmaals laten zakken. Ik was blijkbaar niet de enige, want rond mij vielen ze als vliegen, de ene kreeg krampen in zijn kuiten, de andere in zijn bovenbenen en vele moesten dan ook wandelen of stoppen om te stretchen er was er zelfs ene die het presteerde om helemaal weg te draaien, gelukkig stonden er enkele allerte toeschouwers klaar om hem op te vangen. Het is mischien erg om te zeggen, maar uit hun ellende en pijn putte ik ook een beetje kracht om te blijven gaan. Gelukkig bleven de krampen uit, al was het enkele keren kort bij, en kwam ik terug in het drukker bevolkte centrum. De massa en het idee dat mijn zoontje iets verder stond gaf me de moed, kracht en doorzettingsvermogen om mijn tempo terug een beetje op te trekken. En daar stonden ze dan eerst mijn vrienden Wim, Johan en Eddy en nog iets verder mijn zoontje. Ik zag het bord staan nog 500mtr, maar wat kunnen die nog lang duren. Op dit laatste rechte stuk stonden de Tom, Esther, Ilse, Christel en Melissa nog te roepen, maar vraag me niet wat, dat was voor mij van geen belang meer. Het enige wat nu telde was de aankomst halen, een eindsprint of versnelling zat er niet meer in, ook al koste dit me nog enkele plaatsen. Voor mij telde mijn tijd en niet mijn plaats en daar stond hij dan 3h25min17sec. Op 50mtr schoot me nog iets te binnen dat ik gelezen had in het "Groot handboek Lopen" van Herbert Steffny, nl lachen voor de foto's die genomen worden bij de aankomst. Of ik gelachen heb weet ik al niet meer, maar ik weet nog wel dat ik mijn 2 handen in de lucht stak precies alsof ik de winnaar was! Ergens klopt dit natuurlijk wel want ik heb mijn PR scherper gesteld met bijna 16min18sec en ik ben nog maar een jaar en 1 maand aan het lopen. Maar vooral mijn mentale weerbaarheid vind ik een overwinning. Nu heb je het gevoel alsof je alles aankan! In de aankomstzone heb ik rustig mijn dik verdiende AA opgedronken en daarna heeft de Wim mijn chip weggebracht. Ik ben samen met Wim, Eddy en Johan gaan kijken en supporteren voor de bekende gezichten die nog moesten komen. Als eerste zag ik Mario Dekkers en Katrien Rogiers van de webloglopers die een mooie tijd neerzetten van 3h44min48sec. Enkele minuten later was het Chris zijn beurt met een mooie 3h48min02sec en nog enkele minuten later passeerde Johnny en hij klokte af met 3h52min50sec, wat ook een nieuw PR is. ALLEMAAL EEN DIKKE PROFICIAT.

EN VOORAL TOM SCHOOFS WIL IK IN DE BLOEMETJES ZETTEN VOOR ZIJN BIJZONDER KNAPPE 2H59MIN12SECLachen

Toen iedereen bekomen was van zijn inspanning zijn we onze rugzakken gaan halen en hebben we ons een beetje verfrist en omgekleed. Daarna hebben we nog een half uurtje genoten van het prachtige weer en zijn we naar de auto gegaan om naar Balen te rijden. In Balen zijn we dan met heel de bende in het Arcade center gaan eten (voor mij ne goeie steak met peperroomsaus en frietjes natuurlijkTong uitsteken). En daarna heeft Eddy me thuis afgezet en was het al 19h. Een goed heet badje kan deugd doen en daar heb ik dan ook van genoten. Zo rond 20h ben ik naar de Weezer nog een paar spavela's en waterkes gaan drinken, maar om 21h30 was ik al terug thuis. Ik was moe, hoe zou dat komenKnipogen. En toch was het pas iets voor middernacht dat ik de slaap kon vatten, maar ik kon uitslapen en dat heb ik dan ook gedaan om 8h30 was ik weer paraat en wat me opviel was dat mijn kuiten eigenlijk niet veel pijn deden, maar mijn bovenbenen des te meer. Ik heb dan ook meteen een afspraak gemaakt bij een sportmasseur/loper Jo Peeters, die trouwens ook meegelopen heeft in Eindhoven (2h48min44sec). Woensdag morgen de beentjes laten masseren en hopelijk kan ik dan enkele dagen later terug rustig gaan joggen. De rest van de week zal ik me maar beperken tot wandelen en fietsen. En nu op zoek naar een nieuw doel of uitdaging!

Details

Startnummer 1928
NaamBenny Van Genechten
Woonplaats / VerenigingBalen
AfstandHele marathon
CategorieMrecr
Totaal plaats510 / 1493
Categorie plaats192 / 811
Snelheid12,333 km/uur
Bruto tijd3:25:55
Netto tijd3:25:17
Netto tussentijden
5 kilometer23:38
10 kilometer47:51
15 kilometer1:12:01
Halve marathon1:41:12
25 kilometer1:59:57
30 kilometer2:23:46
35 kilometer2:48:20
40 kilometer3:14:29



08:59 Gepost door Benny in sport | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Knap gelopen zeg en wat een eindtijd.
Waarschijnlijk heb ik je wel gezien, maar niet herkent!.
Kijk eens op mijn weblog voor een filmpje, mischien sta je er ook op?.
Groet Rinus.

Gepost door: Rinus | 15-10-08

knappe prestatie Sterk gelopen Benny,ik heb je blog pas ontdekt en zet je bij mijn links,dan kan ik nog komen kijken wat een betere loper zoal doet.....
mvg Patrick
http://www.bloggen.be/funrunner/

Gepost door: Patrick | 21-10-08

De commentaren zijn gesloten.